ΔΕΛΦΟΙ

< Πίσω


 

Ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών απέχει 120 χιλιόμετρα από το σπίτι του Μονοδενδρίου και από το σπίτι στη Γκιώνα 50 χιλιόμετρα.

Οι χρησμοί του Μαντείου

Οι επισκέπτες (οι ικέτες) που ζητούσαν χρησμό από την Πυθία, ονομάζονταν "θεοπρόπες" και, σύμφωνα με το τελετουργικό του Μαντείου, έπρεπε να καθαριστούν πρώτα με νερό από την Κασταλία Πηγή. Για τον καθαρμό πλήρωναν έναν ορισμένο φόρο, το "πελανόν", που δεν ήταν ο ίδιος για όλους, ενώ έπρεπε να προσφέρουν και θυσία στο ναό του Απόλλωνα, συνήθως ένα κατσίκι. Το ζώο έπρεπε να μην έχει κάποιο ελάττωμα και ο απαραίτητος οιωνός, για να μπορέσει η Πυθία να δώσει χρησμό, ήταν να αρχίσει το ζώο να τρέμει, αφού πρώτα το είχαν βρέξει με κρύο νερό. Ανάμεσα στους "θεοπρόπες", υπήρχε μια ιεράρχηση σχετικά με το ποιος προηγούνταν στη χρησμοδοσία. Οι πρώτοι που δικαιούνταν να λάβουν χρησμό ήταν οι κάτοικοι των Δελφών. Ακολουθούσαν όσοι είχαν τιμηθεί από του Δελφούς με το προνόμιο της "προμαντείας" και έπειτα οι υπόλοιποι. Ανάμεσα στις δύο τελευταίες ομάδες, η σειρά κανονιζόταν με κλήρο.

Παρόμοιες τελετουργίες κάθαρσης ακολουθούσε και η Πυθία. Αφού πρώτα ελούετο στη Κασταλία Πηγή, κατέβαινε στο λεγόμενο "άδυτον", κάτω από τη σηκό του Ναού του Απόλλωνα. Αφού άκουγε την ερώτηση από τους ιερείς που βρίσκονταν σε ένα διπλανό μικρό χώρο, που ονομαζόταν "οίκος", έπεφτε στη συνέχεια σε έκσταση και οι ιερείς κατέγραφαν και ερμήνευαν τα λόγια που πρόφερε. Την επιμέλεια του Μαντείου είχαν πέντε άνδρες, κάθε ένας από τους οποίους άνηκε σε μια από πέντε μεγάλες οικογένειες των Δελφών που ονομάζονταν "Δευκαλιωνίδες".

Διάσημοι χρησμοί του Μαντείου

Κροίσος

Ο Κροίσος, είχε ρωτήσει αν θα κέρδιζε τη μάχη πολεμώντας με τους Πέρσες. Ανάμεσα στα δύο βασίλεια ήταν το ποτάμι Άλυς. Το μαντείο απάντησε: Αν ο Κροίσος διαβεί τον Άλυ, θα καταστρέψει ένα μεγάλο βασίλειο. Ο Κροίσος ερμήνευσε τον χρησμό όπως του άρεσε, έκανε τον πόλεμο, αλλά νικήθηκε. Τότε όλοι κατάλαβαν ότι το μαντείο εννοούσε ότι ο Κροίσος περνώντας τον Άλυ, δηλαδή κηρύσσοντας τον πόλεμο κατά των Περσών, θα καταστρέψει το δικό του βασίλειο.

Θεμιστοκλής

Σε μια άλλη διάσημη περίπτωση, όταν οι Πέρσες βάδιζαν προς την Αθήνα, το 480 π.Χ., οι Αθηναίοι ζήτησαν τη συμβουλή του θεού Απόλλωνα και του Μαντείου. Η Πυθία συμβούλευσε την πόλη ότι θα σωθεί από τα ξύλινα τείχη της. Πολλοί γηραιότεροι και θρησκευόμενοι Αθηναίοι θεώρησαν ότι αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να χτίσουν ξύλινα τείχη γύρω από την Ακρόπολη και να οχυρωθούν εκεί, για να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες. Ο Θεμιστοκλής, ένας από τους στρατηγούς της Αθήνας, έπεισε τον υπόλοιπο λαό της πόλης ότι τα ξύλινα τείχη της πόλης ήταν ο στόλος της. Ο Θεμιστοκλής, αφού πρώτα μετέφερε τον πληθυσμό της πόλης στην Αίγινα, μετά, με τα αθηναϊκά πλοία κατέστρεψε τον Περσικό στόλο στα στενά της Σαλαμίνας. 

Οι αφελείς που ερμήνευσαν λανθασμένα τον Δελφικό χρησμό και παρέμειναν στην Αθήνα, κυριολεκτικά χάθηκαν στον βράχο της Ακρόπολης, ύστερα από σύντομη Περσική πολιορκία.


Φάλανθος

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ιστορία της εποίκησης του Τάραντα, στην Κάτω Ιταλία και η ίδρυση της πόλης από τον Φάλανθο, στα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. Ο Φάλανθος, πριν ξεκινήσει, ζήτησε χρησμό από το μαντείο των Δελφών και του απάντησαν πως θα κατακτούσε εδάφη και μια πόλη, όταν θα αισθανόταν βροχή κάτω από καθαρό ουρανό. Φτάνοντας στην Ιταλία είχε πολλές νίκες, αλλά δεν κατόρθωσε να καταλάβει κάποια πόλη ή εδάφη. Καθώς θεωρούσε αδύνατο να βρέξει με καθαρό ουρανό, όπως είχε προφητέψει Πυθία, ήταν απογοητευμένος και έγειρε το κεφάλι του στα γόνατα της γυναίκας του. Εκείνη τότε ξέσπασε σε κλάματα, τα οποία έβρεξαν τα μαλλιά του Φάλανθου και τότε συνειδητοποίησε ξαφνικά το νόημα της προφητείας: τα δάκρυα της γυναίκας του ήταν σαν βροχή και το όνομά της ήταν Αίθρα, δηλαδή καθαρός ουρανός. Πράγματι, την επόμενη νύχτα επιτέθηκε στον Τάραντα και κατέκτησε την πόλη.

Οδυσσέας

Ο Οδυσσέας ενημερώνεται  από χρησμό του μαντείου των Δελφών ότι θα σκοτωθεί από τον γιό του. Υποθέτει όμως ότι ο χρησμός εννοεί τον Τηλέμαχο, τον οποίο και εξορίζει σε γειτονικό νησί. Ο Τηλέγονος, γιός του Οδυσσέα από την ένωσή του με τη μάγισσα Κίρκη, πηγαίνει στην Ιθάκη και πλησιάζει τη βασιλική κατοικία του Οδυσσέα, αλλά οι φρουροί δεν του επιτρέπουν να δει τον πατέρα του. Ακολουθεί συμπλοκή και ο Οδυσσέας, νομίζοντας ότι επέστρεψε ο Τηλέμαχος, επιτίθεται στον Τηλέγονο. Ο Τηλέγονος σκοτώνει άθελά του τον ίδιο του τον πατέρα, του οποίου το πρόσωπο δεν είχε αντικρύσει ποτέ στη ζωή του.

Ο Τηλέγονος μετέφερε το σώμα του Οδυσσέα στο νησί της Κίρκης μαζί με την Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο. Εκεί, η Κίρκη τους έκανε αθάνατους και η ίδια παντρεύτηκε τον Τηλέμαχο, ενώ ο Τηλέγονος πήρε για γυναίκα του την Πηνελόπη, με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Ιταλό.

 

Σπαρτιάτης ευγενής

Σε μια από τις διασημότερες προφητείες του Μαντείου, ένας Σπαρτιάτης ευγενής ρώτησε την Πυθία εάν θα πεθάνει στην επικείμενη μάχη και, άρα, εάν θα πρέπει να λάβει μέρος. Η απάντηση της Πυθίας ήταν κλασσική: "Ήξεις αφήξεις ού εν τω πολέμω θνήξεις". Εάν μπει κόμμα μετά τo "ήξεις" η προφητεία σημαίνει "Θα πας, δεν θα γυρίσεις, στον πόλεμο θα πεθάνεις". Εάν πάλι, μπεί κόμμα μετά το "αφήξεις¨", η προφητεία σημαίνει: "Θα πας και θα γυρίσεις, δεν θα πεθάνεις στον πόλεμο". Η προφητεία βέβαια παραδόθηκε χωρίς κόμμα και έτσι θα έβγαινε αληθινή, όποιο και να ήταν το αποτέλεσμα της μάχης.

 

Απόλλων και Άρτεμης

Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας

Ο τελευταίος χρησμός που δόθηκε από το Μαντείο των Δελφών, διά στόματος Πυθίας, συνέβη το 362 μ.Χ. και αποδέκτης ήταν ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης. Ο Ιουλιανός, όταν αποφάσισε να εκστρατεύσει κατά των Περσών, έστειλε ανθρώπους να ρωτήσουν το μαντείο των Δελφών αν θα έπρεπε να κάνει αυτή την εκστρατεία.

"Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μαντίδα δάφνην, ου παγάν λαλεούσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ".

 "Πείτε στον βασιλιά, πως έπεσε κατάχαμα το περίτεχνο οίκημα, κι ούτε ο Φοίβος Απόλλων έχει πια κατοικία, ούτε δάφνη μαντική, ούτε πηγή ομιλούσα, και το ομιλών νερό στέρεψε"

Ο Ιουλιανός θέλησε με την αυτοκρατορική του εύνοια να αποκαταστήσει το κύρος της αρχαίας θρησκείας απέναντι στον θριαμβεύοντα χριστιανισμό. Ήταν όμως πολύ αργά για τη θνήσκουσα αρχαία θρησκεία. Οι ιερείς του Απόλλωνα δεν έτρεφαν ψευδαισθήσεις.

Στην εκστρατεία του κατά των Περσών ο Ιουλιανός βρήκε τραγικό θάνατο. Ο χριστιανισμός επιβλήθηκε οριστικά και αμετάκλητα από τους διαδόχους του.

 

Αρχαιολογικός χώρος-Μουσείο Δελφών
Χάρμαινα Άμφισσας
Κάστρο Άμφισσας
Ναός Σωτήρα Άμφισσας (βυζαντινή)
Γαλαξίδι
Ναύπακτος



Φωτογραφίες

Τιμές ενοικίασης & τρόποι καρατήσεων