ΑΝΔΡΑΒΙΔΑ

< Πίσω


 

Κατά τον Μεσαίωνα, η Ανδραβίδα υπήρξε η πρωτεύουσα του πριγκηπάτου της Αχαΐας (Μορέως), η πλουσιότερη και λαμπρότερη πόλη του Μωριά και έδρα του επισκόπου Ωλένης. Υπήρξε η έδρα των φράγκων πριγκήπων Andreville και εδώ έρχονταν ευγενείς από την Ευρώπη για να ασκηθούν στην ιππασία. Από το ένδοξο παρελθόν της, το μόνο που σώζεται σήμερα είναι το γοτθικό μέρος του Ναού της Αγίας Σοφίας και δύο παρεκκλήσια.

Ο ναός της Αγίας Σοφίας χτίστηκε από τον Γοδοφρείδο, περίπου το 1230, και ήταν η μεγαλοπρεπέστατη εκκλησία στον ελλαδικό χώρο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε, δεν εχρησιμοποιείτο μόνο ως χώρος απόδοσης τιμής και λατρείας στο θεό, αλλά σε αυτήν συνεδρίαζαν ο πρίγκιπας και οι βαρόνοι και εδώ έπαιρναν τις σημαντικές αποφάσεις. Εδώ γίνονταν οι στέψεις των διαδόχων του πριγκηπάτου.

Ο ναός της Αγίας Σοφίας ανήκε στους Δομινικανούς Αδελφούς και εδώ συνεδρίαζε η "Υψηλή", ή, "Μεγάλη Κούρτη" που οι αποφάσεις της είχαν όχι μόνο συμβουλευτικό, αλλά και δικαστικό χαρακτήρα.


Οι Δομινικανοί μοναχοί που έκτισαν την Αγία Σοφία, αποτελούσαν ένα μοναστικό τάγμα ιεροκηρύκων και πήραν το όνομά τους από τον ιδρυτή τους, τον Άγιο Δομίνικο. Κοιτίδα του τάγματος είναι η περιοχή της Τουλούζης, στη νότια Γαλλία.

Η αρχιτεκτονική των Δομινικανών, διακρίνεται από μια προτίμηση προς τη λιτότητα και την αυστηρότητα της μορφής των κτηρίων και τα οικοδομήματά τους χαρακτηρίζονταν από ταπεινότητα και μετριοφροσύνη. Οι μοναχοί όφειλαν να ακολουθούν κάποιους περιοριστικούς κανόνες ως προς το μέγεθος, τα υλικά και τη μορφή των ναών. Τα κτίριά τους δεν έφεραν πλούσιες διακοσμήσεις και το μέγεθός τους δεν επιτρεπόταν να είναι πολύ εκτεταμένο.

Τιμές ενοικίασης & τρόποι καρατήσεων