ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΟΥΛΙΩΝ


 

Στροφυλιά – Κοτύχι

Η περιοχή μεταξύ των ακρωτηρίων Αράξου και Κυλλήνης, γνωστή πλέον και ως "Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Στροφυλιάς - Κοτυχίου", είναι ίσως ο καλύτερος προορισμός για παρατηρητές πουλιών σε ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Η ομορφιά και η ποικιλία του τοπίου, είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο έρχεται στην περιοχή πλήθος επισκεπτών. Ο δεύτερος λόγος είναι η θέση του πάνω στον λεγόμενο "Δυτικό Αεροδιάδρομο" των μεταναστευτικών πουλιών.

Τρεις κύριες λιμνοθάλασσες, ένα έλος, παραλιακές θίνες, ασβεστολιθικοί λόφοι και το μεγαλύτερο παράκτιο πευκοδάσος της χώρας, συνδυάζονται αρμονικά και δίνουν καταφύγιο σε μία ατελείωτη ποικιλία πουλιών, ντόπιων και περαστικών.

Περισσότερα από διακόσια εβδομήντα είδη έχουν καταγραφεί στην περιοχή έως τώρα. Η κάθε εποχή συγκεντρώνει τα δικά της χαρακτηριστικά πουλιά, δίπλα σε εκείνα που είναι μόνιμα. Έτσι, ο παρατηρητής ποτέ δεν θα φύγει ανικανοποίητος.

Ωστόσο η Άνοιξη και το Φθινόπωρο, με τα μεγάλα περάσματα μεταναστευτικών, είναι ίσως οι καλύτερες εποχές για επίσκεψη.

Ας κινηθούμε υποθετικά στην περιοχή στις αρχές Απριλίου, διασχίζοντάς την από Βορρά προς Νότο. Στη λιμνοθάλασσα του Αράξου ή Πάππα θα προλάβουμε τα τελευταία Βουτηχτάρια, από αυτά που ξεχειμωνιάζουν εδώ (Μαυροβουτηχτάρια, Σκουφοβουτηχτάρια). Στο ρηχό μέρος της λιμνοθάλασσας, ένα κοπάδι Αργυροτσικνιάδων θα ετοιμάζεται επίσης για αποχώρηση. Εκεί γύρω όμως θα έχουν καταφθάσει από την Αφρική οι Μαχητές, οι Λιμόζες και οι πρώτοι Καλαμοκανάδες. Τα δύο πρώτα είδη θα συνεχίσουν το ταξίδι τους βορειότερα από την Ελλάδα, ενώ οι τελευταίοι θα μείνουν για να φωλιάσουν στην περιοχή.

Από το δρόμο δίπλα στην όχθη της λιμνοθάλασσας του Πρόκοπου, περνάμε έξω από τον αρχαιολογικό χώρο του Τείχους Δυμαίων και συνεχίζουμε πρός τη βάση των ασβεστολιθικών Μαύρων Βουνών. Στα αριστερά μας θα φαίνονται υγροτοπικά πουλιά, όπως Καλαμόκιρκοι και Φαλαρίδες, που έχουν εδώ μόνιμη παρουσία. Στα βράχια δεξιά μαςμπορεί με λίγη τύχη να εμφανιστούν κάποιες Γερακίνες, μερικά Βραχοκιρκίνεζα, ή, να περάσει από πάνω μας κάποιος Πετρίτης, ή, κάποιος Φιδαετός, ενώ με πολλή παρατηρητικότητα θα δούμε Βραχοτσοπανάκους και Γαλαζοκότσυφες, επίσης μόνιμους κάτοικους της περιοχής.

 

Παρατηρώντας τον Πρόκοπο από τις δυτικές του όχθες, που ταυτίζονται με τις παρυφές του δάσους της Στροφυλιάς, θα δούμε Λευκοτσικνιάδες, Σταχτοτσικνιάδες, Ποταμογλάρονα και σε απόσταση ασφαλείας, ίσως ένα κοπάδι από περαστικές Σαρσέλες, ή, ακόμα και Βαλτόπαπιες, που είναι οι σπάνιες συγγενείς τους.

Θα ακούσουμε πουλιά του δάσους όπως ο Σπίνος και ο Κότσυφας, λιγότερο κοινά είδη όπως ο Καμποδεντροβάτης και ο Μακρονούρης, ενώ μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και ο σπάνιος Κισσόκουκος.  Η διαδρομή μέσα από το δάσος, με τελικό προορισμό το Κουνουπέλι, περνά από το έλος της Λάμιας.

Θα διασταυρωθούμε με Νερόκοτες που θα τρέχουν να κρυφτούν στον απέραντο καλαμιώνα και, με πολύ τύχη, μπορεί να ακούσουμε την περίεργη φωνή του σπάνιου Ήταυρου.

Πάνω από τον καλαμιώνα, μεγάλα κοπάδια νεοφερμένων Χελιδονιών θα κυνηγούν έντομα, κινδυνεύοντας ωστόσο και αυτά με τη σειρά τους από κάποιο πεινασμένο Δεντρογέρακο.

Η υπέροχη θέα από το λόφο του Κουνουπελίου δείχνει μεταξύ άλλων το δρόμο για τον επόμενο προορισμό, τη λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, αρκετά χιλιόμετρα νοτιότερα.Κυτάζοντας δυτικά, πρός την πλευρά του Ιονίου, θα δούμε να πετούν χαμηλά, κάποια περαστικά Χειμωνογλάρονα.

Φθάνοντας στο Κοτύχι, μπορεί κανείς να παρατηρήσει πάνω στις παραλιακές θίνες, Θαλασσοσφυριχτές, Ακτοκελάδες και ίσως την σπάνια Λευκοσκαλίδρα. Στο εσωτερικό της λιμνοθάλασσας, που είναι η μεγαλύτερη της Πελοποννήσου, το μάτι θα πρωτοδεί τους ορμοράνους σε μαύρους σχηματισμούς, ή, τους Φοινικόπτερους (Flamingo) στο ρόδινο κοπάδι τους.

Με λίγο περισσότερη προσπάθεια θα παρατηρηθούν Χουλιαρόπαπιες, Σφυριχτάρια και Κιρκίρια, που ξεχειμώνιασαν εδώ. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα να έχουν καταφτάσει και οι πρώτες Χαλκόκοτες.

Η ορνιθολογική περιήγηση στην προστατευόμενη περιοχή μπορεί να καταλήξει στο νοτιότερο άκρο της στις εγκαταλειμμένες αλυκές Λεχαινών, όπου περιμένει κανείς να δει κοπάδια μεταναστευτικών Κιτρινοσουσουράδων και παρυδάτια πουλιά, όπως ο Πρασινοσκέλης, ο Σασότρυγγας και ο Ποταμοσφυριχτής.

Λίγες μέρες αργότερα, θα αρχίσουν το φώλιασμά τους εδώ τα Νανογλάρονα και τα σπάνια Νεροχελίδονα, προερχόμενα από την Αφρική. Στην ίδια την πόλη των Λεχαινών θα έχουν έρθει μάλιστα και τα Κιρκινέζια, για να φωλιάσουν στα παλιά σπίτια.

Για τους φυσιολάτρες με ευρύτερα ενδιαφέροντα η ίδια εποχή επιφυλάσσει, μεταξύ άλλων, συναντήσεις και με την πλούσια ερπετοπανίδα της περιοχής: Χελώνες, Νερόφιδα, Οχιές, Τυφλίτες, Δενδροβάτραχους, Πεδινούς Τρίτωνες, Πηλοβάτες και πολλά άλλα.

Τα έντομα όπως οι Πεταλούδες και οι Λιμπελούλες, είναι επίσης φτερωτά πλάσματα που τραβάνε την προσοχή. Την εικόνα συμπληρώνει οπωσδήποτε και η ανθοφορία του Απριλίου με 'Ιριδες, Γλαδιόλες και Ορχιδέες, για να αναφερθούμε μόνο στα πιο εντυπωσιακά.

 

Μεσολόγγι

Ο Αχελώος και ο Εύηνος, τα δύο μεγάλα ποτάμια, έχουν δημιουργήσει με τις προσχώσεις τους το υγροτοπικό σύμπλεγμα του Μεσολογγίου, ένα από τα μεγαλύτερα στη Μεσόγειο.

Η αφθονία τροφής (συγκεκριμένα ψαριών), αλλά και η θέση της περιοχής πάνω στον "Δυτικό Αεροδιάδρομο" μετανάστευσης, δημιουργούν και εδώ ιδανικές συνθήκες εμφάνισης σημαντικής ποικιλίας πουλιών.

Το τοπίο κυριαρχείται από τις μεγάλες λιμνοθάλασσες του Μεσολογγίου, του Αιτωλικού, της Κλείσοβας και της Θολής, τα δέλτα των δύο ποταμών που τις περιβάλλουν, καθώς και από τους διάσπαρτους ασβεστολιθικούς λόφους του Κουτσιλάρη, της Κατσάς και του Τρίκαρδου, καθώς και από τα απέραντα αλίπεδα και χωράφια ανάμεσά τους. Η περιοχή κλείνεται στα ανατολικά από την απόκρημνη Βαράσοβα και στα βόρεια από τον πυκνοδασωμένο Αράκυνθο.

Σε σύγκριση με το υγροτοπικό σύμπλεγμα Στροφυλιάς - Κοτυχίου στην απέναντι ακτή του Πατραϊκού Κόλπου, εδώ, κάποια στοιχεία του τοπίου σχεδόν απουσιάζουν (δάσος, καλαμιώνας), ενώ κάποια άλλα βρίσκονται  σε έξαρση (λιμνοθάλασσες, αλίπεδα). Αυτό εξηγεί την ξεχωριστή φυσιογνωμία της ορνιθοπανίδας της περιοχής, όπως για παράδειγμα τους τεράστιους αριθμούς από διαχειμάζοντα υδρόβια πουλιά.

Κάθε εποχή του χρόνου έχει πολλά να δώσει στον επισκέπτη που έρχεται εδώ για να δει τα πουλιά, καθώς έχουν παρατηρηθεί περί τα τριακόσια είδη μέχρι σήμερα. Οπωσδήποτε την Άνοιξη και το Φθινόπωρο διέρχονται από την περιοχή πολλά μεταναστευτικά είδη, αλλά μία πολύ καλή πρόταση επίσκεψης είναι η χειμερινή περίοδος.

Μία υποθετική διάσχιση του χώρου, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, θα μπορούσε να γίνει στις αρχές Ιανουαρίου.

Ξεκινάμε λοιπόν από το Κρυονέρι, στους πρόποδες της Βαράσοβας. Στους γκρεμούς από πάνω μας πετούν κοινά αρπακτικά πουλιά, όπως Γερακίνες και  Βραχοκιρκίνεζα, αλλά ακόμη και Χρυσαετοί, ή Όρνια.  Μικρά χαρακτηριστικά βραχοπούλια, όπως οι Καρβουνιάρηδες και οι Βραχοτσοπανάκοι, αλλά και ο σπανιότατος Τοιχοδρόμος.

Ταυτόχρονα, μέσα από τα πλημμυρισμένα εδάφη, μπορεί να ακούγονται Νερόκοτες, Ψευταηδόνια και Υφάντρες. Προς τον Πατραϊκό Κόλπο ίσως δούμε Ασημόγλαρους, Καστανοκέφαλους γλάρους, ίσως και κάποια μοναχική Αλκυόνη που πετά κατά μήκος της ακτής.

Φεύγοντας από τα κτήρια των ΤΕΙ Μεσολογγίου, μπορούμε να οδηγήσουμε περιμετρικά στη λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας, από δυτικά προς ανατολικά. Στα χωράφια ως εκεί, θα παρατηρήσουμε Χειμωνόκιρκους και Ξεφτέρια, αλλά και τις Σταρήθρες, τις οποίες αυτά κυνηγούν. Η λιμνοθάλασσα αναμένεται να φιλοξενεί πλήθος από πάπιες (Πρασινοκέφαλες, Ψαλίδες, κ.ά,), καθώς και Φαλαρίδες και Ερωδιούς (Αργυροτσικνιάδες και Σταχτοτσικνιάδες).

Τη ματιά μας όμως θα τραβήξουν τα πιο μεγαλόσωμα πουλιά, όπως οι Βουβόκυκνοι και οι Αργυροπελεκάνοι. Οι τελευταίοι, μπορεί να κολυμπούν, ή και να κάθονται στη νησίδα της Κλείσοβας, όπου άρχισαν να φωλιάζουν μόλις τα τελευταία λίγα χρόνια.

Προς την παραλία της Τουρλίδας σειρά έχουν οι Αβοκέτες, οι Θαλασσοσφυριχτές, καθώς και τα πουλιά που δίνουν το όνομά τους στην περιοχή, ενώ οι πιθανότητες να δούμε το εντυπωσιακό γλαρόνι ονόματι Καρατζάς, είναι μεγάλες. 

Κινούμενοι περιμετρικά της πόλης του Μεσολογγίου, με κατεύθυνση προς το Αιτωλικό, μπορούμε να απολαύσουμε το θέαμα πολλών Λεπτόραμφων γλάρων, σε πολύ κοντινή απόσταση.

Επόμενος σταθμός είναι οι Αλυκές του Μεσολογγίου, όπου ενδημούν μεγάλα κοπάδια Φοινικόπτερων.

Ανάμεσα τους οι Βαρβάρες, οι Κοκκινοσκέληδες, οι Λασποσκαλίδρες, ή, ακόμη και το σπανιότατο Στεππογέρακο.

Περνώντας το ανατολικό γεφύρι του Αιτωλικού, μπορούμε να αναζητήσουμε προς τα βόρεια, το κοπάδι των Γκισαριών που διαχειμάζει εκεί, ενώ στα ανοιχτά της λιμνοθάλασσας φαίνονται διάσπαρτα πολλά Σκουφοβουτηχτάρια.

Ένα χιλιόμετρο αριστερά, μετά το δυτικό γεφύρι και κυριολεκτικά μπροστά στα σπίτια, ένα  κοπάδι μερικών χιλιάδων Κιρκιριών, αλλά και άλλων αγριόπαπιων, ξεχειμωνιάζει στις βόρειες προσβάσεις της κεντρικής λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου.

Συνεχίζοντας προς Νεοχώρι, μπορούμε να κατευθυνθούμε προς την παραλία του Λούρου. Πριν αντικρύσουμε και πάλι τον Πατραϊκό Κόλπο, ο δρόμος περνά ανάμεσα από δύο λιμνοθάλασσες.

Άς επικεντρώσουμε στη Θολή. Μεγάλοι πληθυσμοί από όλα σχεδόν τα προαναφερθέντα υδρόβια είδη μας περιμένουν εδώ, ιδιαίτερα πολλά Σφυριχτάρια. Οι Καλαμόκιρκοι θα είναι εκεί γύρω, ενώ με λίγη τύχη θα παρατηρήσουμε κάποιον Στικταετό, από τους λίγους που ξεχειμωνιάζουν εδώ προερχόμενοι από τη Ρωσία.

Στα γύρω αλίπεδα μπορεί κανείς να παρατηρήσει μικρά ή μεγαλύτερα κοπάδια από Καλημάνια και με λίγη προσπάθεια μπορεί κάποιος να δεί τα σπανιότερα Βροχοπούλια.

Η περιήγηση μπορεί να καταλήξει στις νέες εκβολές του Αχελώου μέσω Κατοχής. Καθ’ οδόν, μπορούν να παρατηρηθούν σπάνια αρπακτικά όπως το Νανογέρακο και ο Τσίφτης. Μακριές σειρές Κορμοράνων που πετούν για να κουρνιάσουν στις Εχινάδες, θα φέρουν και το ηλιοβασίλεμα στο Ιόνιο.

Για περισσότερες πληροφορίες

Υπεύθυνος επικοινωνίας:
Δημήτρης Παπανδρόπουλος:
κινητό: +30 695 566.2683,
email: d_papandropoulos@hotmail.com

 

Φωτογραφίες

Τιμές ενοικίασης & τρόποι καρατήσεων